معیار های تشخیص دیابت، شاید ساده به نظر برسد ولی همواره اهمیت سوالی دارد


بر اساس گلوکز ناشتای پلاسما (FPG)، تحمل گلوکز به انواع زیر تقسیم می شود:


 اگر FPG زیر ۱۰۰ باشد، طبیعی است.

اگر FPG مساوی یا بیشتر از ۱۰۰ تا ۱۲۵ باشد(خود ۱۲۵ هم حساب میشود) اختلال در 

تحمل قند ناشتا مطرح است  یا همان = lFG

و اگر FPG بیشتر یا مساوی ۱۲۶ = DM


نکته بعد، اختلال تحمل قند است (به عبارتی قند خورده شده) یعنی ۷۵ گرم گلوکز خوراکی میدهید و دو ساعت بعد از مصرف، سطح قند خون را اندازه گیری می کنید.

👇👇👇👇👇👇

در حالت نرمال انتظار دارید، سطح قند زیر ۱۴۰ باشد و در بیمار دیابتی بالای ۲۰۰.

اگر بین ۱۴۰ تا ۲۰۰ بود، نه نرمال است نه دیابتی.

بلکه اختلال تحمل گلوکز یا IGT مطرح است.


این آزمون، در غربالگری روتین توصیه نمی شود.


اهمیت IFG و IGT در چیست؟

در این است که این بیماران، خطر ایجاد دیابت تیپ ۲ و بیماری های قلبی عروقی به مراتب بیشتر است. (پره دیابت)


 در بیمار بی علامت قابل اعتماد ترین و قطعی ترین آزمون برای تشخیص دیابت چیست؟

HbA1C  

Or

FPG

پرواضح است در بیماری که علائم تیپیک بیماری مثل پر ادراری و پلی دیپسی و کاهش وزن دیدین، و قند تصادفی بیمار  بالای ۲۰۰ باشد،در تشخیص دیابت شک نکنید.


🛑 معیار های تشخیص دیابت:


 علائم دیابت + قند خون راندوم مساوی یا بالای ۲۰۰

 قند ناشتا برابر بیش از ۱۲۶ (۸ ساعت ناشتا)

و HbA1C بیش از ۶/۵ %

 و GTT ۲ ساعته بعد مصرف ۷۵ گرم قند، برابر یا بیش از ۲۰۰ باشد


چند نوبت معیار های فوق لازمه؟

اگر علامت دارد یا با DKA آمده است، یکبار کافیست اما اگر هیپرگلیسمی آشکار و عدم جبران حاد متابولیک ندارد نیاز به تکرار است جهت تایید.


تیم تحقیق و توسعه آزمایشگاه پاتوبیولوژی و مولکولی دکتر قلی زاده-دکتر اسفندی

شماره تماس:

۰۲۱-۳۶۲۵۳۶۹۸

۰۲۱-۳۶۲۵۰۴۶۳