آیا روش های مولکولی میتواند در تشخیص سریع سل کمک کنند؟

آزمون های اضافی برای سل که روی نمونه های بالینی انجام میشوند،از 10سال پیش موجود بوده اند.

آزمون های تقویت اسید نوکلئیک میتواند سل را مستقیما در نمونه های اسمیر،برونکوسکوپی یا دیگر نمونه های بالینی شناسایی کنند.

این آزمون که جواب آن طی 24ساعت آماده میشود،در آزمایشگاه های مرجع،بیمارستان های بزرگ و بسیاری از آزمایشگاه های ایالتی موجود است.هر دو نوع آزمون خانگی و تجاری آن انجام میشود.CDC آزمون تقویت اسید نوکلئیک را بسیار مفید معرفی میکند.محدودیت مهم این آزمون آن است که در بهترین حالت و با حساسیت 8/96% در نمونه های اسمیر مثبت انجام میشوند؛در حالی که حساسیت آن در نمونه های اسمیر منفی تنها 73% است.به همین دلیل،آزمون تقویت اسید نوکلئیک هنوز در بیمارستان های ایالات متحده به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است.

CDC انجام آزمون تقویت اسید نوکلئیک را در تمامی بیمارانی که تشخیص سل برای آنها مد نظر است ولی هنوز تایید نشده است،توصیه میکند.استفاده و تفسیر این آزمون در موارد مشکوک به سل،اغلب نیازمند مشاوره با پزشکان مجرب در زمینه تشخیص این بیماری است.

اغلب بیمارستان های بزرگ یکی از دو آزمون را در دسترس دارند.

توجه:تا 25%بیمارانی که سل فعال دارند در زمان تشخیص اولیه میتوانند آزمون پوستی منفی یا آزمون آزاد سازی اینترفرون گامای منفی ئاشته باشند و این رقم در بین افرادی با ایمنی سرکوب شده،بالاتر است.

آزمون های آزاد سازی اینترفرون گاما که بر روی سرم بیمار انجام میشود،در افرادی که قبلا واکسن BCG دریافت نموده اند،ارجح است؛چرا که هیچ واکنش متقاطعی بین واکسن  و آنتی ژن های به کار رفته در آزاد سازی اینترفرون گاما بهتر از آزمون پوستی نیست.بنابراین انتخاب آزمون باید بر اساس در دسترس بودن آزمون تعیین شود.

خصوصیات آزمون پوستی توبرکولین و آزمون آزادسازی اینترفرون گاما با با یکدیگر مقایسه میکند.

در ارزیابی بیماران جهت سل فعال،آزمون پوستی مثبت یا آزمون مثبت آزاد سازی اینترفرون گاما میتواند در افزایش احتمال سل کمک کننده باشد ولی نتایج منفی،سل فعال را رد نمیکند.

تیم تحقیق و توسعه آزمایشگاه پاتوبیولوژی و مولکولی دکتر قلی زاده-دکتر اسفندی 

شماره تماس:

۰۲۱-۳۶۲۵۰۴۶۳

۰۲۱-۳۶۲۵۳۶۹۸